7 maart 2010 14:36

Twitter?

Overal wordt Twitter aan geprezen als de laatste, hippe, ontwikkeling. Op een platform voor retailers werd het zelfs door verschillende leveranciers aangeprezen als de nieuwe manier om je waar aan de man te brengen.

Als IT manager van een winkelketen zou ik natuurlijk de eerste moeten zijn om dit te onderschrijven. Maar wat wil het geval? Ik heb onlangs mijn Twitter account ge-delete. Niet in een vlaag van verstandsverbijstering of overmatig alcohol gebruik. Gewoon bij mijn volle bewustzijn.

Voor hen die het interesseert zal ik uitleggen waarom. Voor hen die het niet interesseert: zij waren een deel van de reden ;-)

Ok, Twitter heeft twee kanten: je kunt mensen volgen, of je kunt gevolgd worden. Voor mijn ‘volgers’ : die hadden weinig aan mij. Ik heb niet zo heel vaak wat te melden, maar als ik dan wat kwijt wil dan past dat niet op de 2 regels die Twitter biedt. Vandaar af en toe een blogje…

Wat het volgen van anderen betreft is het aanbod verdeeld:

Het overgrote deel van van Twitter wordt bevolkt door mensen die het voortdurend nodig vinden om anderen te laten weten met wat voor interssante dingen zij bezig zijn. (” Net opweg naar nieuwe klant!”). Erg irritant, deze personen dumpte ik in de eerste week van mijn Twitter-leven.

Dan heb je nog wat beroemdheden, maar zelfs zij die wat te melden hebben, zoals een Femke Halsema, zijn op Twitter niet interessant omdat je te vaak de context mist van hun uitlatingen. Dus die volgde ik een halve week.

Toen ontdekte ik bedrijven die je via korte berichtjes op de hoogte houden van de laatste ontwikkelingen. Best leuk, maar een abonnementje op hun nieuwsbrief geeft je meer informatie en samengebald op één tijdstip, waardoor je efficienter op de hoogte blijft.

Nee, wat mij nog het langst gekluisterd hield aan dit op zich zo geinig democratisch aandoend platform is een enkeling het alleen gebruikt om interresante links te posten. Als je dan maar mensen volgt die dezelfde interesses hebben, dan kom je verrassende en boeiende zaken tegen. Helaas kost het volgen van al die links je zo veel tijd dat je zelf nergens meer aan toekomt. Met een beetje mazzel heb je nog net tijd voor een Tweet of twee!

Hoort bij: Geen rubriek — Tags: — Huddie @ 14:36

27 augustus 2009 09:21

Flickr – Yahoo

Ok, dit is irritant: als je je aanmeldt voor een Flickr account ben je verplicht een Yahoo ID aan te maken. MET een yahoo-email adres. En notificaties van Flickr gaan dus naar dat emailadres … dat je niet kunt wijzigen in de je bestaande emailadres … en je kunt je yahoo-mail ook niet forwarden, of met pop3 ophalen (wat ik gebruik om verschillende emailadressen binnen te laten komen op mijn gmail-account) want voor deze features betaal je bij yahoo $19 per jaar. (Ok, dan halen ze ook de reclame weg, maar daar ging het mij even niet om. Trouwens, als je je mail gaat ophalen met pop3 zie je die reclame sowieso niet meer.)

Ok, genoeg gemopperd. Flickr is wel een hartstikke leuke foto-site, met de mogelijkheid te integreren in andere webistes. Waaronder facebook, of je eigen website.

Hoort bij: internet, recensie — Huddie @ 09:21

10 augustus 2009 15:29

Muziekje

Na veel poetsen en schaven weer eens een stukje muziek uit mijn klankenfabriek…

Hoort bij: muziek — Huddie @ 15:29

31 juli 2009 11:21

iPhone is geen telefoon

Vorige maand begaf de Wi-Fi van mijn iPhone het. Helaas betekende dat dat ik 3 weken mijn geliefde telefoon moest missen. Want alhoewel Apple in een enquete over mijn bevindingen met de reparatie suggereerde dat ik een vervangende iPhone had moeten krijgen heb ik ‘het’ 3 weken meten doen met een Nokia van 3 jaar geleden.

Waardoor ik mij voor het eerst bewust werd van het feit dat een iPhone helemaal geen telefoon ís…

De laatste tijd heb ik de nodige geruchten gelezen dat Apple met een tablet-pc komt (google maar een op “apple tablet”) en daarmee de concurrentie aangaat met de netbooks.

Dat verbaasd mij; ik heb 2 netbooks in actie gezien, één onder linux en één onder windows. Beide konden kwa functionaliteit, maar vooral gebruiksgemak de concurrentie niet aan met de iPhone.

Beide waren te groot om in je zak te steken, duurder, internetverbinding was niet ingebouwd (hoe zo NET-book???) en bellen kon je er sowieso niet mee natuurlijk.

Ik ben dus heel benieuwd of die tablet er komt. En áls die komt vraag ik mij af welke rol die moet gaan spelen in de totale line-up van Apple.

Hoort bij: technologie — Huddie @ 11:21

22 juli 2009 10:19

Nieuwe wet toezicht op dierproeven

Onderstaande informatie wil ik niemand onthouden. Vul het formulier in en laat je stem horen!

In november 2008 diende de Europese Commissie een voorstel in voor een nieuwe wet om toezicht te houden op dierproeven in de 27 landen van de Europese Unie (EU). Afgelopen mei debatteerde het Europees Parlement erover en werden veranderingen aangebracht – enkele goede en veel slechte. Het voorstel wordt nu door de regeringen van de EU-lidstaten besproken. Ongeveer twaalf miljoen dieren worden ieder jaar in Europese laboratoria gebruikt en gedood. Zodra de wet wordt ingevoerd, is deze van cruciaal belang voor het lot van tientallen miljoenen dieren gedurende vele jaren.

Lees hier meer over de nieuwe wet en wat het effect is op dieren. Vul daarna onderstaand onlineformulier in en klik op ‘Verzenden’, waarmee je vandaag nog een e-mail naar de regering stuurt.

Ministers uit alle EU-landen onderhandelen op dit moment over het wetsvoorstel en het is van het allergrootste belang dat we ze laten weten dat ze voor dieren moeten opkomen.

Hoort bij: maatschappij — Huddie @ 10:19

21 juli 2009 22:58

The Shock Doctrine

De afgelopen weken was ik voor het eerst sinds tijden weer eens echt totaal aan een boek gekluisterd: ik moést het uitlezen!

Ik vind het moeilijk om kort te vertellen waar The Shock Doctrine van Naomi Klein (geen familie) over gaat. Ik kan wel zeggen dat ik het ademloos heb uitgelezen, omdat het gewoon heel goed geschreven is, en het, voor mij althans, een enorme openbaring was om eens met de neus op de feiten gedrukt te worden!

Ik wist wel dat rechtse dictators in zuid amerika aan de macht geholpen waren en geld kregen vanuit de V.S., maar ik wist nooit waarom. Ik kreeg wel het nieuws mee van de economische hervormingen in Polen en later in Rusland. Maar ik begreep niet waarom het daarna zo’n enorme puinhoop werd en mensen nog armer werden dan onder het communisme.

Maar ook recentere gebeurtenissen worden ineens duidelijker. Waarom Bush na 9-11 de gelegenheid met twee handen leek aan te grijpen om  Iraq binnen te vallen, en waarom de hele wereld voor het gemak werd verdeeld in medestanders en tegenstanders.

Als je ook maar een klein beetje geinteresseerd bent in wat er in de wereld gebeurt, maar je hebt nooit gehoord van Milton Friedman, de IMF of de World Bank en hun politieke agenda, dan kan ik je van harte aanraden dit boek te lezen.

Echt, het leest als een thriller, maar je zult voortaan anders naar het nieuws kijken.

Hoort bij: boek, maatschappij, recensie — Huddie @ 22:58

22 mei 2009 14:09

DropBox

Op www.getdropbox.com vindt je een leuke tool waarmee je bestanden op je computer (windows, mac, linux) kunt synchroniseren tussen verschillende computers via internet. 

Als je de applicatie download en installeert wordt een map aangemaakt die automatisch gesynchroniseerd wordt tussen alle computers waarop de applicatie draait.

Als je dat wil kun je ook via een webinterface even bij deze map (handig als je achter een pc zit waar je niet mag installeren), en kun je mensen die geen DropBox hebben een link sturen naar bestanden die je wil delen.

Een gratis account geeft al minimaal 2GB aan ruimte, dus voor het uitwisselen van grote bestanden kan dat een prettig alternatief zijn voor mail. De dropboxmap beschikt ook over versie beheer!

In de webinterface kunnen fotobestanden weergegeven worden als gallerij. Als je ongecomprimeerde beelden wilt uitwisselen, is dit dus ook een handige tool.

 

 

Hoort bij: internet, software — Tags:, — Huddie @ 14:09

12 maart 2009 10:21

Bedrijven en Web2.0

Bedrijven begrijpen het nog steeds niet. Dat blijkt wel uit deze kop uit ITExecutive: “Socialnetworks als Face-book en Hyves kunnen schadelijk zijn voor bedrijven”. Het artikel zelf doet uit de doeken hoe Virgin en British Airways medewerkers ontsloegen omdat deze zich negatief uitlieten over hun bedrijf en hun klanten. 

Interessant. Volgens mij brengt alle nieuwe technologie weinig nieuws met zich mee. Deze zelfde medewerkers klaagden op feestjes, of in een brief aan een ver familielid al 100 jaar over hun baan, hun baas, en hun klanten. Geen nieuws zeg ik.

Wat wel nieuw is, is dat de baas, nu deze communicatie naar het web verhuist is, in eens mee kan kijken. Waar de baas zich vergist is dat hij meent dat de hele wereld deze facebook pagina’s bekijkt.

Dat iedereen het zou kúnnen zien is nu net de reden dat zo weinig mensen het daadwerkelijk te zien krijgen.

Natuurlijk heeft tegenwoordig iedereen een in theorie oneindig publiek op internet, maar hoeveel mensen hebben een website/blog die daadwerkelijk door een significant aantal mensen bekeken wordt?

Ik denk dat bedrijven hier veel te leren hebben: 

1. Technologie veranderd, maar mensen niet. Wat er gebeurt is dus niet nieuw, hoogstens zichtbaarder.

2. Door hier negatief op te reageren creëer je publiciteit die je niet wil.

3. Keer het in je voordeel: wees blij dat mensen meer “in the open” hun mening uiten. Dat geeft je de mogelijkheid te kijken wat er mis is en dáár iets aan te doen. Beide maatschappijen hadden positief uit dit bericht kunnen komen als ze een medewerkerstevredenheidsprogramma hadden gestart.

 

 

 

Hoort bij: Geen rubriek — Huddie @ 10:21

22 februari 2009 23:45

Beste Google

Beste Google,   
De laatste tijd heb ik veel nagedacht over de software die vaak “productivity software” genoemd wordt. Ik zie tekortkomingen die ofline nauwelijks opgelost kunnen worden zonder (op de pc) bijvoorbeeld outlook, office en de verkenner van de grond af opnieuw vorm te geven.

 

Online zie ik meer mogelijkheden. Gmail, Google Calandar en Google Docs komen dichter bij het ideaal beeld dat ik voor ogen heb.  
  Waarom is Gmail cool? De Gmail webmail is de eerste on-line applicatie die het gemak evenaarde van een off-line mail-programma. Belangrijkste reden daarvoor is niet ajax en ook niet dat je achter iedere computer met de zelfde mail kunt werken. Wat de doorslag geeft is dat je met Gmail altijd ziet wat je moet zien, makkelijk weg kan stoppen wat je niet meer wil zien, en altijd terug kan vinden wat je nodig hebt. Dankzij: 

1. werken met labels ipv folders
2. de archive-knop
3. de beste zoekfunctie ter wereld. 
  

GoogleDocs
Ik gebruik de GoogleDocs omdat ik achter ieder computer kan werken met de zelfde documenten. Dat is noodzakelijk voor dingen waar ik op het werk en thuis aan wil werken. Ik mis echter integratie met de
Gmail:
1. Waarom is een bericht/email iets heel anders dan een document? Eigenlijk wil je gewoon beginnen met het typen van een document en dan pas later besluiten of je jouw tekst naar iemand gaat opsturen (bericht). Ook wil je dan pas kiezen tussen het rondsturen van kopieën van het document, of dat je het document delen. Als je besluit het document te delen wil je kunnen kiezen of anderen alleen kunnen lezen, of ook schrijven. 
2. In het verlengde van het voorgaande vind ik het jammer dat emailberichten en documenten nu op verschillende manieren beheerd worden. Mail met behulp van labels, documenten met behulp van folders. Liefst maak je voor documenten en mail van dezelfde labels gebruik. 
Implicatie van het voorgaande is dat ik kan beginnen met schrijven (drafts) en het “ding” opsturen (sent mail), of delen (shared items?). Als ik het wil bewaren, kan ik er dan voor kiezen het te labelen (finished?) en eventueel met “archive” uit de view te laten verdwijnen waarin ik werk.
Dat is ideaal in situaties waar je creativiteit niet gestoord mag worden , of je zaken gewoon heel snel moet afhandelen. Het is dan cruciaal dat je op het moment dat je iets te binnen schiet gelijk kunt gaan schrijven. Later wil je niet belemmerd worden door beperkingen die opgelegd worden door de vorm die je gekozen hebt (document, bericht, task).
Google Calendar
De google-agenda is prettig en vergelijkbaar met bestaande agenda software. Specifiek voor google is dat je de agenda makkelijk kunt delen, of je abonneren op een bestaande agenda, over het web. 
Toch denk ik dat het werken met de agenda sneller en flexibeler kan worden door verdere integratie met
Gmail:
Een kalender gebruik je over het algemeen voor afspraken die je niet wil vergeten en bezigheden die je wil plannen. 
Afspraken: 
Deze kunnen heel eenvoudig zijn. Dan is een paar woorden genoeg om de afspraak te omschrijven. Vaak wil je echter een agendapunten vastleggen, of documenten meenemen in de afspraak om te bespreken. Voor de samenwerking is het handig als je deze documenten kunt rondsturen, of delen, naar de genodigden. Ook in dit geval is het dus praktisch als je kunt beginnen met schrijven/brainstormen, en pas later kunt besluiten het document te verzenden, delen, en te koppelen aan een bepaald moment en plaats (kalender functie).
Werkzaamheden:
Werkzaamheden voor je zelf in je agenda zijn niet wezenlijk anders dan “tasks”. Enig verschil is dat bijna alle software het begrip “task” implementeert als een to-do item zonder vast tijdstip waarop deze uitgevoerd moet worden. Wat is eenvoudiger dan een task een datum geven en hem daarmee “promoveren” tot agenda-item?  
Wat betekent zulke integratie voor de workflow?
Wat zich hier begint af te tekenen is een online applicatie waarin ik kan beginnen met schrijven, zonder al eeen keus gemaakt te hebben voor een email, een document, een task of een afspraak. Dit kan door de functionaliteit die hoort bij deze verschillende begrippen gewoon altijd allemaal ter beschikking te stellen. Dit kan vrij eenvoudig omdat het om een beperkte set van functies gaat. 
- een nieuw item maken (niet om een naam vragen, in de achtergrond automatisch opslaan)
- tekst schrijven
- het item delen met één of meerder personen
- het item versturen naar één of meerder personen
- het item ’schedulen’ voor een datum/tijd
- een plaats kiezen voor het item (integratie met maps?)
Deze werkwijze maakt het ook logisch dat je agenda items op de zelfde manier beheert als mail: door middel van labels en de archive-knop. Dit maakt het mogelijk om een soort getting-things-done systeem toe te passen (labels: @home, @work, @shopping), of je items te filteren op verschillende manieren (een label per project? per leverancier? Zou een locatie misschien ook een label kunnen zijn?!!).
Ik vraag mij dan ook af of je mail, docs en agenda dan ook nog wel in verschillende schermen wilt hebben. Ik kan mij voorstellen dat ik een scherm heb waarin ik zie wat anderen mij toesturen of met mij delen (Inbox), in hetzelfde scherm kan ik zien waar ik mee bezig ben (Drafts), dingen die ik nog moet doen (Unscheduled Calandar Items), en bijvoorbeeld de dingen die voor deze week in de agenda staan. Waarbij ik mij afvraag of items in de inbox niet gewoon dingen zijn die vandaag op de agenda staan…
Bijlagen
Word kent al de mogelijkheid om een document zelf als mail te versturen of als bijlage. Wanneer je een document wilt delen zou je op de zelfde manier een mail kunenn sturen, waarin de bijlage slechts een link is. Omdat we hiervoor al besloten dat het verschil tussen een mail en een document zinloos is verstuur je dan feitelijk een document met een link naar een document. De mogelijkheid om het ene doument in het ander te linken (als kopie of gedeeld) heeft Office al jaren. Op de lokale computer is deze functionaliteit echter vrij zinloos. In een online omgeving is dit echter wel heel krachtig, en als je daar het idee bijvoegd dat je door het typen van de link naar een niet bestaand document dit document aan zou kunnen maken, dan beginnen de grenzen tussen document en wiki te vervagen. 
Conclusie
De online diensten van Google zijn ieder voor zich sterk. Maar ik denk dat er nog heel wat te winnen valt met meer integratie.
Vriendelijke groet, 
Huddie Klein
Hoort bij: Geen rubriek, software — Huddie @ 23:45

20 februari 2009 20:20

De klant is de baas…

Laatst was ik op het Retail Strategie Platform in Zeist. Het leuke was dat de organisatie haar best had gedaan om leveranciers en ondernemers zoveel mogelijk met elkaar in gesprek te brengen over de laatste ontwikkelingen.

Bij mij aan tafel was iemand die graag antwoord wilde op de vraag “hoe leer ik mijn klanten beter kennen?”. Een interessante vraag, omdat het de vraagsteller daar natuurlijk helemaal niet om gaat…als je je klant echt wil kennen dan stap je op hem/haar af om ergens af te spreken voor een drankje! De achterliggende gedachte werd echter al snel duidelijk: Als ik mijn klant beter ken, kan ik mijn klant beter bedienen en maak ik meer omzet. Maar is dat zo?

Er zijn hele volksstammen leveranciers die gedreven door deze redenering verbluffende staaltjes van techniek verkopen. Mechanismen waarmee je de klant kunt herkennen aan de kassa, zodat je transacties van de zelfde klant in een database met elkaar in verband kunt brengen. Programma’s waarmee je analyses kunt doen over de transacties van die klant, liefst gekoppeld aan het surfgedrag op jouw website, zodat je interesses kunt herleiden, of kunt voorspellen welke producten binnen kort aangeschaft gaan worden.

Technologische hulpmiddelen die uiteindelijk tot niet veel meer leiden dan een “educated guess”, want hoewel een klant misschien wel op het punt staat een bepaald product te kopen, of inderdaad een bepaalde hobby heeft, het is nog maar de vraag of de klant werkelijk zit te wachten op een aanbiedingen. Hoeveel gegevens je ook analyseert, je kunt weinig tot niets zeggen over zijn/haar situatie op een bepaald moment, die jouw aanbieding wel eens totaal misplaatst zou kunnen maken.

Ik zou er dan ook voor willen pleiten dat retailers stoppen met proberen controle te krijgen over het gedrag van klanten. Zorg dat klanten de controle hebben! “De klant is koning” betekent toch ook dat hij de baas is?

  • Laat de klant het initiatief nemen; geef aan dat je er bent, en wie je bent, maar laat het aan de klant over om zijn wensen kenbaar te maken. Je ként je klant niet, misschien is hij verlegen, misschien heeft hij tijd nodig om zijn vraag voor zich zelf concreet te maken. Misschien zoekt hij alleen maar inspiratie. Laat het de keus!
  • Houd het altijd zo eenvoudig mogelijk: je klant is niet gekomen voor een puzzel, en heeft vaak gewoon haast. Door zaken simpel te houden vermijd je onzekerheid en zal de klant makkelijker keuzes maken en zich beter voelen over deze keuzes.
  • Reageer snel, of in ieder geval binnen een gestelde termijn; als de klant kiest voor interactie, reageer dan ook. Op het moment dat de klant moet wachten is het gevoel van controle verdwenen, hij weet immers niet hoe lang het gaat duren, dus als de klant móet wachten, geef dan aan hoe lang.
  • Doe wat je beloofd; als je niet doet wat je beloofd ben je onvoorspelbaar en dus per definitie moeilijk te controleren. Je klant zal zich ongemakkelijk voelen, want hij heeft geen zekerheid meer dat keuzes die hij maakt bij jou tot het gewenste resultaat leiden.

 

Hoort bij: retail — Huddie @ 20:20
Volgende berichten »

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 2.5 License